Op de middelbare school leerde ik dat jonge dieren en mensen schattige kenmerken hebben (grote ogen, relatief groot hoofd, pluizig vachtje) zodat ze schattig gevonden worden, en dat er daardoor voor ze gezorgd wordt.Hoewel het aannemelijk klinkt, is het natuurlijk onzin. Er is niets intrinsieks schattigs aan grote ogen of een groot gezicht. Het is gewoon andersom: omdat schattige jonge dieren een pluizig vachtje en grote ogen hebben, vinden we die kenmerken schattig. Waarom vinden we jonge dieren dan wel schattig? Het heeft een duidelijk evolutionair voordeel om jonge soortgenoten schattig te vinden, en kennelijk is dat principe zo krachtig dat het zich naar andere soorten laat generaliseren.
Zeg Sebo, is dat jullie kat? Een ontzettend schattig beestje, maar van je redenering klopt natuurlijk helemaal niets. Ga jij morgen naar Searle? Doe 'm de groeten!
ReplyDeleteVan mijn redenering klopt natuurlijk helemaal niets? Bij zo'n stellige uitspraak verwacht ik ijzersterke argumenten.
ReplyDeleteO ja, sinds ik niet meer dagelijks wetenschappelijk werk verricht, vergeet ik steeds dat beweringen beargumenteerd moeten worden. Ik ga erover nadenken.
ReplyDelete